Dysleksja: znaczenie, rodzaje, objawy, przyczyny i skuteczne metody leczenia

Obecnie termin dysleksjaJednak niewielu naprawdę rozumie jego głębokie znaczenie i sposób, w jaki objawia się w ciągu całego życia. Ten stan, znany jako zaburzenie czytania, dotyka dzieci, młodzież i dorosłych, a jego częstość występowania jest znacznie wyższa, niż mogłoby się wydawać. Z tego powodu przedstawiamy poniższy artykuł na temat tego zaburzenia, który analizuje takie aspekty, jak jego definicja, typologia, objawy zależne od wieku, przyczyny, konsekwencje, diagnoza, metody leczenia stosowane w celu jego pokonania oraz rola szkoły i środowiska rodzinnego.

Dowiedz się, czym jest dysleksja i jakie jest jej znaczenie

Etymologicznie słowo dysleksja składa się z dwóch słów: dys, słowo pochodzenia greckiego, które tłumaczy się jako trudność; i leksja, pochodzenia łacińskiego, co oznacza czytaćDlatego bardzo dosłowne tłumaczenie tego terminu brzmi: trudności w czytaniu.

Jest to zdefiniowane jako specyficzne trudności w dekodowaniu i kodowaniu elementów języka w odniesieniu do czytania, pisania, a nawet mowy (zwłaszcza w odniesieniu do znaków, liter i dźwięków), co występuje u osób o całkowicie normalnych, a nawet ponadprzeciętnych zdolnościach poznawczych. Ta trudność ma swoje pochodzenie w dysfunkcjach mózgu, z którymi człowiek się rodzi lub które nabywa w wyniku wypadku w ciągu życia.

Dlatego osoba, która wykazuje uporczywe i znaczące trudności nauczyć się czytać i pisać w wieku, w którym uważa się to za normalne; bez żadnego opóźnienia lub niepełnosprawności intelektualnej, bez istotnych niepełnosprawności sensorycznych (np. niekorygowanych problemów ze słuchem lub wzrokiem) i po otrzymaniu właściwego wsparcia pedagogicznego dostosowanego do ich poziomu.

Niektórzy autorzy, na przykład Harstein, Debray i Melékian, uważają to za plik zaburzenia uczenia się. Inni postrzegają to jako specyficzny i zróżnicowany problem związany z uczeniem się, na przykład Critchley, Nieto i PadgetWynika to z nieporozumień dotyczących objawów. Prawda jest taka, że ​​obecnie większość ludzi nie ma pewności, czym jest dysleksja. Termin ten jest potocznie używany w odniesieniu do wszelkich zaburzeń czytania i uczenia się, co jest niepoprawne, ponieważ dysleksja ma… bardzo zdefiniowane cechy.

W aktualnej literaturze naukowej opisuje się ją jako specyficzne zaburzenie uczenia się o podłożu neurobiologicznymCharakteryzuje się trudnościami w dokładnym i płynnym rozpoznawaniu słów, problemami z ortografią oraz trudnościami w dekodowaniu tekstów. Trudności te często wiążą się z deficyt w przetwarzaniu fonologicznym języka, co jest nieoczekiwane, biorąc pod uwagę inne zdolności poznawcze i otrzymane wykształcenie.

Jeśli chodzi o częstość występowania, problem ten dotyka znaczny odsetek dzieci w wieku szkolnym. Różne badania szacują jego częstość występowania na 5–10% populacji szkolnej, choć w niektórych placówkach odnotowuje się nieco wyższe lub niższe wartości, w zależności od zastosowanych kryteriów diagnostycznych. Duży odsetek z tej liczby stanowią mężczyźni. W rzeczywistości około trzech na czterech dotkniętych tą przypadłością osób to chłopcy. W przeszłości przypisywano to większemu znaczeniu, jakie przywiązywano do edukacji chłopców. Jednak obecnie zarówno chłopcy, jak i dziewczęta uczęszczają do szkoły bez żadnych przeszkód, więc ostateczna częstość występowania nadal nie jest znana. konkretna przyczyna uzasadniająca zwiększoną wykrywalność u jednej płci bardziej niż u drugiej; podejrzewa się, że rolę odgrywają również czynniki diagnostyczne i oczekiwania społeczne.

Sposób, w jaki dysleksja wpływa na życie ludzi, będzie zależał przede wszystkim od stopień trudności (niezależnie od tego, czy jest na niskim, średnim czy wysokim poziomie). Istnieją zatem osoby z łagodnym stopniem naukowym, które mogą wyróżniać się w obliczeniach i matematyce w ogóle; lub inne z wyższym poziomem, które nadal mogą pracować w zawodach takich jak elektrycy, rzemieślnicy, złotnicy, projektanci i krawcy. Wreszcie, istnieją cięższe przypadki, w których schorzenie to stanowi znaczną przeszkodę, ograniczając pacjentów tylko do bardzo podstawowych zadań bez odpowiedniej interwencji.

Ważne jest podkreślenie, że dysleksja Nie ma to związku z inteligencjąWiele osób cierpiących na dysleksję osiągnęło wybitne wyniki w różnych dziedzinach, co dowodzi, że przy odpowiednim wsparciu trudności w czytaniu i pisaniu nie uniemożliwiają im pełnego życia akademickiego, zawodowego i społecznego.

Rodzaje dysleksji: pełna klasyfikacja

Istnieje wiele trudności w uczeniu się, a dysleksja jest jedną z nich. Można ją podzielić na różne typy, które zależą od… konkretny sposób, w jaki ujawniają się trudności w czytaniu, pisaniu i przetwarzaniu języka. Ta klasyfikacja pomaga lepiej spersonalizować interwencję.

a) Nabyta dysleksja

Odnosi się to do dysleksji, która powstaje u osoby, która już nauczyła się czytać, po wypadku lub chorobie, która spowodowała dysfunkcja mózguTe z kolei dzielą się na obwodowy y centralnyktórego identyfikacja zależeć będzie od tego, czy skutek urazu dotyczy wizualnego postrzegania informacji, czy też jej językowego przetwarzania.

Dysleksja obwodowa:

• Uwaga na: Termin ten, zaproponowany przez Pattersona, odnosi się do przypadków, w których pacjenci potrafią identyfikować słowa jako całość, a także poszczególne litery. Nie są jednak w stanie zidentyfikować każdej litery tworzącej słowo, gdy są one zgrupowane. Innymi słowy, mają problemy z… skupić uwagę wizualną w pełnym ciągu liter.
• Wizualne: W tym przypadku ludzie mylą słowa z innymi, które są podobne pod względem graficznym. Na przykład czytają misa zamiast tabela; sol zamiast Salmiędzy innymi. Potrafią jednak rozpoznać litery słów, których nie potrafią poprawnie przeczytać. Ten typ dysleksji został opisany przez Marshalla i wiąże się z trudnościami w… wizualne rozpoznawanie słów.
• Litera po literze: Spośród wymienionych typów dysleksji, ten jest uwarunkowany długość słowaCzytanie litera po literze to czytanie, podczas którego osoba odczuwa potrzebę czytania na głos lub po cichu każdej litery słowa. Czytanie staje się bardzo powolne i pracochłonne, ponieważ globalne reprezentacje słów nie są aktywowane.

Centralna dysleksja: Pacjent ma trudności w powiązaniu symbolu graficznego ze znaczeniem słowa, wynika to z dysfunkcji w trasy przetwarzania które służą jako sposób ich powiązania. W zależności od drogi, którą trudno jest nawiązać tę korelację, dysleksja centralna jest klasyfikowana jako:

• Fonologiczny: U pacjenta występują zaburzenia w zakresie toru fonologicznego, ponieważ potrafi on czytać znane słowa za pomocą toru wzrokowego, ale nie potrafi czytać słów nowych, nieznanych lub wymyślonych. Osoba z dysleksją fonologiczną może mieć trudności z czytaniem skrawek zamiast loboNa przykład, lub mając poważne trudności z czytaniem pseudowyrazów. Ten stan jest związany z problemami w świadomość fonologiczna i w konwersji grafem-fonem.
• Powierzchowny: Objawia się to szczególnie błędnym odczytywaniem nieregularnych słów, zazwyczaj zapożyczeń z innych języków, które w języku osoby dotkniętej mają bardzo podobną pisownię i wymowę. Na przykład „sala”. Jest to związane z uszkodzeniem w trzech punktach drogi wzrokowej: leksykon wizualny, system semantyczny i leksykon fonologicznyOsoba ta opiera się niemal wyłącznie na zasadach fonologicznych i popełnia błędy w przypadku słów, których nie czyta tak, jak są napisane.
• Semantyka: Pacjent ma zdolność czytania słów za pomocą słownictwa wizualnego i fonologicznego, jednak nie będzie w stanie odnaleźć ich znaczenia. W tym typie dysleksji występuje dysfunkcja połączenia między leksykon wizualny i system semantycznyco zapobiega wydobyciu całej wiadomości. Podmiot może czytać na głos, ale nie Obejmuje co przeczytał.
• Głęboki (lub mieszany): To jeden z najcięższych typów dysleksji. Osoba cierpiąca na tę przypadłość będzie miała trudności zarówno z czytaniem pseudowyrazów, jak i ze znalezieniem ich znaczenia. pacjent z głęboką dysleksją Będą prezentować objawy zarówno zaburzeń przetwarzania wzrokowego, jak i fonologicznego. Mogą więc czytać „stół” tam, gdzie jest napisane „krzesło” lub zastępować słowa innymi. powiązane znaczeniepowodując częste błędy semantyczne.

b) Dysleksja rozwojowa

Nazywana również dysleksją rozwojową, jest to zaburzenie uczenia się, które powstaje u osoby w trakcie nauki czytania i utrzymuje się nawet po tym etapie. Nie jest ono spowodowane nabytym uszkodzeniem mózgu, lecz… zaburzenie neurorozwojoweObjawy w tym przypadku są bardzo podobne do tych, jakie występują u osób cierpiących na typ nabyty, ale pojawiają się już od pierwszych prób nauki czytania i pisania.

W dysleksji rozwojowej często stosuje się etykiety opisujące dominujący profil trudności:

• Dysleksja fonologiczna rozwojowa: Główne problemy to kojarzenie liter z dźwiękami, segmentacja słów na fonemy, czytanie nowych słów lub pseudosłów i stosowanie reguł konwersji grafemów na fonemy.
• Powierzchniowa dysleksja rozwojowa: Dziecko lub dorosły nadmiernie polega na czytaniu fonetycznym. Popełnia błędy w nieregularnych słowach i ma trudności z konstruowaniem leksykon ortograficzny szerokie i powolne czytanie często powtarzanych słów.
• Dysleksja wzrokowa: Często dochodzi do pomyłek w rozpoznawaniu podobnych liter lub słów, trudności w śledzeniu wzrokiem linii i szybkim rozpoznawaniu wyrazów.
• Dysleksja głęboka lub mieszana: Cechy fonologiczne, powierzchniowe i wizualne łączą się, tworząc złożony profil z błędami w czytaniu, problemami ze zrozumieniem i znacznymi trudnościami w pisowni.

Objawy dysleksji w zależności od wieku

Po przedstawieniu różnych typów dysleksji można zorientować się w objawach związanych z tym zaburzeniem. Pomocne jest jednak rozbicie objawów dysleksji na… etap ewolucyjny, ponieważ objawy zmieniają się od wczesnego dzieciństwa do dorosłości.

Wczesne objawy przed szkołą

Objawy dysleksji mogą być trudne do rozpoznania, zanim dziecko rozpocznie naukę w szkole, ale niektóre wczesne objawy Mogą one wskazywać na problem z rozwojem języka i czytaniem w przyszłości. Należą do nich:

• Minie trochę czasu, zanim zacznie mówić w porównaniu do innych dzieci w tym samym wieku.
• Ucz się nowych słów powoli i ma nieco mniejszy zasób słownictwa niż oczekiwano.
• Problemy z poprawnym tworzeniem słówNa przykład zamienia dźwięki w obrębie wyrazów lub myli słowa, które brzmią podobnie.
• Trudności z zapamiętywaniem lub nazywaniem litery, cyfry i podstawowe kolory.
• Problemy z nauką piosenek piosenek dziecięcych i rymowanek, co wskazuje na słabiej rozwiniętą świadomość fonologiczną.
• Opóźniony rozwój mowy i trudności z wymawiać złożone słowa.

Objawy u dzieci w wieku szkolnym

Gdy dziecko osiągnie wiek szkolny, możliwe jest, że nauczyciel Bądź pierwszy, który zauważy problem. Stopień nasilenia jest różny, ale zaburzenie zazwyczaj staje się oczywiste, gdy dziecko zaczyna systematycznie uczyć się czytać i pisać. Do klasycznych objawów opisanych początkowo oraz tych, na które wskazują aktualne badania, możemy zaliczyć:

• Przedstawiają powolne czytanie w porównaniu z dziećmi na tym samym poziomie. Jest to cecha charakterystyczna dla osób z dysleksją i jest bardzo powszechna, gdy dziecko zaczyna czytać zdania i dłuższe teksty.
• Regularnie gubią swoje zamówienia wierszy danego tekstu i w celu orientacji wskazują jednym palcem wiersz, w którym się znajdują.
• Odwracają litery które tworzą słowa. W ten sposób mogą pomylić „b” z „p” lub „q” albo „d” z „b”.
• Czytając teksty, wymyślają słowa ze znakami graficznymi podobnymi do oryginału. Mogą, ale nie muszą być spójne z kontekstem czytania.
• Potrafią pisać w lustrze sporadycznie, zwłaszcza w pierwszych latach.
• Mają trudności z pisaniem wyrazów, co powoduje, że mają wiele wątpliwości i zazwyczaj zmieniają kolejność liter lub je pomijają.
• Czytają artykuły, przyimki i spójniki (tzw. słowa funkcyjne), ponieważ nie mają konkretnego znaczenia, z którym można je powiązać.
• Stanowią one znaczne trudności w uczyć się nowego języka, zwłaszcza w części pisemnej.
• Mają trudności z wymawianiem wyrazów wielosylabowych i segmentować sylaby.
• Mają trudności z nauką tabliczka mnożenia i inne sekwencje automatyczne (dni tygodnia, miesiące, itp.).
• Poziom czytania znacznie poniżej oczekiwań dla ich wieku i klasy.
• Kłopot przetwarzać i rozumieć to, co słyszą gdy następuje wiele następujących po sobie informacji werbalnych.
• Trudności ze znalezieniem właściwego słowa lub sformułowaniem szybkiej odpowiedzi na pytanie.
• Kłopot sekwencje przypominania (instrukcje wielokrokowe, listy, szeregi numeryczne).
• Trudności ze wzrokiem (i czasami ze słuchem) podobieństwa i różnice między literami i słowami.
• Potrzeba znacznie więcej czasu na wykonanie zadań wymagających czytania lub pisania.
• Unikaj czynności wymagających czytania na głos lub na piśmie, ze wstydu lub frustracji.

Objawy u młodzieży i dorosłych

Objawy dysleksji u młodzieży i dorosłych są podobne do objawów u dzieci, choć u wielu osób rozwinęły się inne objawy. strategie kompensacyjne Co może częściowo maskować trudności. Niektóre typowe objawy na tym etapie to:

• Trudności z czytaniem, nawet dla czytać płynnie na głos.
• Czytanie i pisanie powolny i pracochłonnyktóre wymagają dużego wysiłku.
• Ciągłe problemy z ortografią, nawet w przypadku powszechnie używanych słów.
• Unikaj czynności wymagających czytania, takich jak długie e-maile, raporty lub długie książki.
• Niewłaściwa wymowa nazw lub nietypowych słów, albo trudności ze znalezieniem właściwych słów.
• Potrzeba poświęcenia dużej ilości czasu na wykonanie zadań wymagających czytania lub pisania, testów wielokrotnego wyboru lub pisania raportów.
• Trudność podsumować historię lub wyciągnąć główne idee z tekstu.
• Kłopot nauczyć się języka obcegoszczególnie w części pisemnej.
• Trudności ze zrozumieniem problemów matematycznych, które obejmują długie oświadczenia.
• Trudność organizować pomysły w formie pisemnej lub spójnie budować teksty.
• Problemy z pamięcią krótkotrwałą, np. zapamiętanie listy instrukcji lub krótkich notatek.
• Odczuwanie frustracji, rozwijanie niskiej samooceny, a w niektórych przypadkach niepokój związane z nauką lub pracą.

Kiedy należy skonsultować się ze specjalistą

Chociaż na początku nauki mogą występować drobne trudności w czytaniu, zaleca się, skonsultuj się ze specjalistą kiedy:

• Poziom czytania dziecka pozostaje taki sam wyraźnie poniżej zgodnie z oczekiwaniami biorąc pod uwagę ich wiek, klasę i potencjał intelektualny.
• Problemy z czytaniem i pisaniem utrzymują się pomimo odpowiednie nauczanie i zwykłe wsparcie.
• Trudności powodują Znaczący wpływ w wynikach w nauce, poczuciu własnej wartości i relacjach społecznych.
• Dorośli zawsze zauważali, że czytanie i pisanie wymagają nieproporcjonalnie dużego wysiłku i rozpoznali wiele opisanych objawów.

W każdym z tych przypadków ocena przez profesjonaliści z zakresu psychologii, pedagogiki i Terapia mowy Pozwala nam to ustalić, czy występuje dysleksja lub inne zaburzenie uczenia się i opracować odpowiedni plan interwencji.

Przyczyny dysleksji i czynniki ryzyka

Pomimo tego, że dysleksja jest zaburzeniem badanym od dziesięcioleci, jej przyczyny pozostają nie do końca poznane. Ogólnie rzecz biorąc, dysleksję opisujemy w zależności od jej źródła jako ewolucyjny y nabytyPrzyczyny tego ostatniego są oczywiste, ponieważ wynikają ze specyficznych urazów lub chorób neurologicznych. Jednak dysleksja rozwojowa składa się z wielu czynników, które łączą się, aby ją wywołać.

Poniżej opisano niektóre z poniższych: hipoteza i powszechniej akceptowane fakty dotyczące jego pochodzenia:

• Przyczyny genetyczne: Jest to jedna z najczęściej omawianych i badanych przyczyn. Niektórzy naukowcy przypisują rozwój tej dysfunkcji pewnym czynnikom. geny i regiony chromosomowe związane z przetwarzaniem języka i czytaniem. Obserwuje się, że dysleksja występuje częściej w rodzinach, w których występują już inne przypadki trudności w czytaniu, co wzmacnia ideę znaczna dziedzicznośćMimo że nie zidentyfikowano pojedynczego „genu dysleksji”, wiadomo, że istnieje kombinacja czynników genetycznych, które zwiększają predyspozycje.
• Przyczyny neurologiczne: W tym momencie wrodzone anomalie o charakterze neurologicznym i różnice w struktura i funkcja mózguOsoby z dysleksją wykazują odmienne wzorce aktywacji w obszarach mózgu zaangażowanych w przetwarzanie fonologiczne i czytanie (na przykład w okolicach skroniowych i ciemieniowych lewej półkuli). Chociaż te różnice same w sobie nie są patologiczne, pomagają wyjaśnić, dlaczego mózg osoby z dysleksją przetwarza język pisany w odmienny sposób.
• Przyczyny hormonalne: Niektórzy autorzy wiążą to z wpływem pewnych hormony w czasie rozwojuMogłoby to pomóc wyjaśnić wyższą częstość występowania tego zjawiska u mężczyzn, opisaną w różnych badaniach. Jednak ta hipoteza jest wciąż przedmiotem dyskusji i nie jest uważana za ostateczne wyjaśnienie.
• Przyczyny sensoryczne: Opisano je głównie w typach nabytej dysleksji. Przyczyny sensoryczne mogą być wzrokowe, słuchowe i fonologiczne. Pierwsze wynikają z trudności w przetwarzanie wizualneNależą do nich zniekształcenia percepcyjne lub nieprawidłowe ruchy gałek ocznych, które mogą utrudniać śledzenie kolejności liter podczas czytania. Trudności słuchowe dotyczą problemów z rozróżnianiem i przetwarzaniem dźwięków mowy. Wreszcie, przyczyny fonologiczne odnoszą się do trudności z… segmentować i manipulować fonemami które stanowią język, będący centralnym czynnikiem w większości współczesnych modeli dysleksji.
• Przyczyny psychologiczne i środowiskowe: Teoria, która przypisuje przyczyny dysleksji wyłącznie aspektom psychologicznym, jest przestarzała, ale uznaje się, że czynniki takie jak motywacjaKlimat emocjonalny, wczesne doświadczenia językowe i dostęp do książek mogą wpływać na ekspresję trudności. Niektórzy autorzy wiążą większe problemy akademickie z bardzo wymagającym i niesprzyjającym otoczeniem, co nasila lęk i unikanie czytania. Czynniki te nie powodują dysleksji, ale mogą… zaostrzyć lub złagodzić jego wpływ.
• Przyczyny pedagogiczne: Są one związane z wadliwymi, niesystematycznymi lub źle dostosowanymi praktykami nauczania. Jednak sama ta teoria nie wyjaśnia dysleksji: stosując podobne techniki, niektóre dzieci rozwijają poważne trudności, a inne nie. Wiadomo, że jawne i ustrukturyzowane nauczanie języka pisanego może częściowo zrekompensować bezbronność wielu dzieci narażonych na ryzyko.

Podsumowując, dysleksję rozwojową rozumie się obecnie jako zaburzenie o podłożu neurobiologiczne i genetyczne, na który wpływają czynniki środowiskowe, edukacyjne i emocjonalne, co skutkuje szeroką gamą profili i stopni upośledzenia.

Konsekwencje i powikłania związane z dysleksją

Nieleczona dysleksja może prowadzić do wielu problemów powikłania Konsekwencje te wpływają na życie akademickie, społeczne, emocjonalne i zawodowe danej osoby. Zrozumienie tych konsekwencji jest kluczowe dla docenienia znaczenia wczesnej diagnozy i interwencji.

Trudności w nauce i niepowodzenia szkolne

Jednym z najbardziej oczywistych skutków dysleksji jest wyniki w nauceTrudności w czytaniu, pisaniu i rozumieniu tekstu utrudniają postępy w niemal wszystkich przedmiotach, ponieważ czytanie jest umiejętnością transwersalną. Uczeń z dysleksją może wykazywać:

• Ogólna słaba wydajność pomimo ich wysiłkówJeśli problem nie zostanie zdiagnozowany, prowadzi to do nieporozumień między rodzicami i nauczycielami.
• Opóźnienia w przyswajaniu treści, potrzeba więcej czasu na naukę i wykonywanie zadań oraz większe zmęczenie poznawcze.
• Większe ryzyko niepowodzenie szkolne gdy nie zostaną zastosowane odpowiednie dostosowania i wsparcie.

Problemy społeczne i emocjonalne

Osoby z dysleksją, zwłaszcza jeśli nie otrzymują zrozumienie i wsparcieMogą wystąpić następujące objawy:

• Niska samoocena i poczucie, że są mniej zdolni od swoich rówieśników.
• Powtarzające się frustracje związane z zadaniami czytania i pisania, co czasami przekłada się na zachowania unikające lub bunt.
• Większe prawdopodobieństwo cierpienia niepokój przed egzaminami, czytaniem na głos lub w sytuacjach, w których ich trudności mogą się ujawnić.
• W niektórych przypadkach znęcanie się, stając się celem żartów i krytyki ze strony kolegów, którzy nie rozumieją tego zaburzenia.
• uczucia izolacja społeczna oraz poczucie niższości, które jeśli stanie się chroniczne, może prowadzić do poważniejszych problemów emocjonalnych, takich jak depresja.

Wpływ na dorosłość i środowisko pracy

W dorosłym życiu osoby z dysleksją mogą napotkać trudności w: środowiska pracy które wymagają częstego czytania i pisania, takie jak:

• Trudności w czytaniu długich raportów, przepisów, instrukcji lub skomplikowanych wiadomości e-mail.
• Potrzebuję więcej czasu na pisać teksty, przygotuj prezentacje lub przejrzyj dokumenty.
• Uczucie, że ciągle „grasz z czasem” i czasami strach przed popełnieniem publicznych błędów.
• Stres i niepokój związany z pracą, który może ograniczyć możliwości awansu, jeśli nie zostaną wprowadzone rozsądne zmiany.

Z drugiej strony wiele osób z dysleksją rozwija strategie kompensacyjne Są bardzo skuteczni i wykorzystują takie mocne strony, jak myślenie wizualne, kreatywność i intuicja, aby osiągać sukcesy w zawodach, w których czytanie i pisanie nie są najważniejsze.

Najczęstsze zaburzenia towarzyszące

Dysleksja może współistnieć z innymi schorzeniami. zaburzenia neurorozwojowe i uczenia się, takich jak hiperleksjaCo komplikuje ich obraz kliniczny. Do najczęściej opisywanych skojarzeń należą:

• Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD): wiele dzieci z dysleksja i ADHD Wykazują również trudności z koncentracją uwagi, impulsywność lub nadpobudliwość. ADHD może dodatkowo utrudniać nabywanie umiejętności czytania, a dysleksja może nasilać frustrację związaną z ADHD.
• Dyskalkulia: znaczne trudności w posługiwaniu się liczbami i działaniami matematycznymi, wykraczające poza to, czego można oczekiwać od osoby z dysleksją.
• Dysgrafia: zmiany w ekspresji pisemnej, w jakości kreski i organizacji tekstu, niezależne lub nie od dysleksji.

Ocena i diagnoza dysleksji

Wykrywanie i diagnozowanie dysleksji nie opiera się na pojedynczym teście, ale na kompleksowa i wielodyscyplinarna ocena przeprowadzane przez wyspecjalizowanych specjalistów (psychologów, pedagogów, logopedów, neurologów dziecięcych, pediatrów itp.).

Proces oceny

El zwykle obejmuje:

• A pierwszy wywiad z rodzicami lub osobą dorosłą, aby dowiedzieć się więcej na temat historii rozwoju języka, pochodzenia rodzinnego, postępów w nauce, bieżących trudności i motywacji do konsultacji.
• Zbieranie informacji z szkoła, zwracając się o współpracę do tutora i innych nauczycieli w celu oceny wyników ucznia, zachowania w klasie i strategii już stosowanych.
• Stosowanie standaryzowane testy Testy czytania, pisania i rozumienia języka, dostosowane do wieku dziecka lub osoby dorosłej. Testy te pozwalają na porównanie wyników dziecka lub osoby dorosłej z wynikami ogółu populacji.
• Ocena ogólnych umiejętności poznawczych (uwaga, pamięć, rozumowanie, język mówiony) w celu wykluczenia lub zidentyfikowania innych powiązanych trudności.
• W niektórych przypadkach konieczne są dodatkowe badania (takie jak ocena neurologiczna lub okulistyczna). wykluczyć problemy sensoryczne lub czynniki neurologiczne, które wyjaśniają te trudności.

Kryteria diagnostyczne

Ogólnie, można mówić dysleksja, gdy spełnione są następujące warunki:

• Znaczne i utrzymujące się trudności w dokładnym czytaniu, płynności i rozumieniu, a także w pisaniu i pisowni, które utrzymują się przez co najmniej kilka miesięcy lub kursów pomimo odpowiedniego nauczania.
• Trudności te znacząco utrudniają wyniki w nauce, pracę zawodową i codzienne funkcjonowanie.
• Nie można ich lepiej wyjaśnić niepełnosprawność intelektualnaNieleczone problemy sensoryczne (wzrok, słuch), poważne zaburzenia neurologiczne, skrajny brak umiejętności szkolnych lub inne czynniki zewnętrzne.

Należy pamiętać, że formalna diagnoza jest zazwyczaj bardziej wiarygodna, gdy dziecko miało okazję uczestniczyć w systematycznej nauce czytania (zazwyczaj we wczesnych latach szkoły podstawowej), choć problem ten można wykryć już w młodym wieku. oznaki ryzyka które uzasadniają interwencję zapobiegawczą.

Skuteczne metody leczenia i strategie interwencji

Leczenie dysleksji musi obejmować całe życie osoby dotkniętej tą chorobą. Dlatego wczesne wykrycie wymaga zastosowania specjalistycznych technik, które pozwolą rozwiązać lub zrekompensować trudności w czytaniu i pisaniu. Chociaż dysleksja nie ma „lekarstwa” w rozumieniu medycznym, odpowiednia interwencja może przynieść znaczną poprawę. bardzo znaczące ulepszenia w wydajności i zmniejszyć wpływ zaburzeń na codzienne życie.

Programy czytania kierowanego: podejście wieloczuciowe

W tym miejscu należy wspomnieć o programy czytania kierowanego; z których jednym z najbardziej znanych jest ten Ortona Gillinghama (OG), lepiej znana jako Multisensory Structured Language Teaching (MSLE). Jest uważana za jedno z najskuteczniejszych narzędzi nauczania dzieci z dysleksją.

• Program MSLE wykorzystuje wszystkie zmysły Aby nauczyć dzieci czytać, uczniowie mogą na przykład nauczyć się konkretnej litery, patrząc na nią, wymawiając ją i pisząc różnymi materiałami, aby móc ją również dotknąć lub powąchać. Łączy się tu uczenie wzrokowe, słuchowe i ruchowe.
• Ponadto konieczne jest powierzenie dziecku specjaliści w tym obszarze; które pomagają im rozpoznawać dźwięki słów, rozdzielać je i mieszać, tworząc nowe. To się nazywa tworzeniem słów. świadomość fonologicznaW ten sposób nauczą się również wymawiać nieznane im słowa (dekodowanie) i konstruować leksykon ortograficzny coraz bogatsi.
• W klasie zaleca się nauczanie dzieci w sposób preferowany małe grupyPodobnie wykonuj czynności pozwalające na operowanie jednym lub dwoma rodzajami fonemów, a nie, jak to jest przyjęte, kilkoma naraz, aby nie przeciążać pamięci roboczej.
• Niektórzy, w zależności od źródła dysleksji, proponują ćwiczenia oczu, które stymulują i poprawiają percepcję wzrokową danej osoby, chociaż metoda ta jest dziś mocno kwestionowana i nie jest częścią sedna interwencji opartych na dowodach naukowych.

Terapia logopedyczna i interwencja językowa

Interwencja logopedyczna koncentruje się na poprawie umiejętności językowe Podstawowe umiejętności: świadomość fonologiczna, dyskryminacja słuchowa, skojarzenia głosek z literami, budowa sylab i wyrazów, płynność czytania i rozumienie. Poprzez ustrukturyzowane sesje logopedzi specjalizujący się w dysleksji:

• Trenują umiejętność słowa segmentowe w sylabach i fonemach oraz łączyć dźwięki w celu tworzenia słów.
• Oni pracują pamięć werbalna i automatyzacja częstych wzorców pisowni.
• Uczą strategii dla rozumieć tekstytakie jak identyfikacja głównych idei, podkreślanie, tworzenie konspektu lub przewidywanie treści.

Techniki i adaptacje poprawiające czytanie i pisanie

Oprócz programów i terapii logopedycznej istnieje wiele Techniki które mogą pomóc zarówno dzieciom, jak i dorosłym cierpiącym na dysleksję:

• Podejście multisensoryczne w klasie i w domu: Używaj liter o różnej fakturze, pisz na piasku lub plastelinie, wspomagaj czytanie gestami lub ruchami i zawsze łącz głośne czytanie ze śledzeniem tekstu wzrokiem.
• Podzielenie zadań na małe kroki: Zamiast od razu pisać długie teksty, pracujesz z krótkimi, przystępnymi zdaniami, stopniowo zwiększając ich długość i złożoność.
• Wykorzystanie technologii wspomagających: programy, które czytają tekst na głos, podczas gdy użytkownik śledzi go wzrokiem, zaawansowane programy do sprawdzania pisowni, aplikacje do dyktowania głosem oraz e-booki z opcjami audio.
• Czytanie kierowane: Czytajcie wspólnie z nauczycielem, korepetytorem lub członkiem rodziny, przeplatając akapity i komentując treść, aby wzmocnić umiejętność dekodowania i zrozumienia.
• Pomoce wizualne: znaczniki ułatwiające czytanie, dostosowane czcionki (np. kroje zaprojektowane dla osób z dysleksją), szerokie odstępy między wierszami oraz stosowanie stonowanych kolorów tła, aby zmniejszyć zmęczenie oczu.

Wsparcie w środowisku szkolnym

Sukces leczenia w dużej mierze zależy również od wsparcia otrzymanego w szkołaDo typowych środków zaradczych zalicza się:

• Poinformuj kadrę dydaktyczną o diagnozie, aby: dostosować metodologię i ocena.
• Dopuszczać więcej czasu aby zdać egzaminy i wykonać zadania pisemne.
• Ogranicz ilość powtarzanego na głos czytania przed grupą, zastępując je innymi formami uczestnictwa.
• proporcionar dostosowane materiały do ​​nauki, streszczenia, konspekty, audiobooki lub teksty z większą czcionką.
• Oceniaj bardziej elastycznie błędy ortograficzne gdy są one bezpośrednim skutkiem dysleksji, a nie braku nauki.

Rola rodziny i strategie w domu

W domu rodzina spełnia istotną funkcję emocjonalny akompaniament i codziennej praktyki. Oto kilka pomocnych zaleceń:

• wspierać pozytywne nastawienie do czytaniabez wywierania presji na dziecko i porównywania go do rodzeństwa lub kolegów z klasy.
• Często czytajcie razem, wybierając teksty, które są ciekawe i motywujące dla tej osoby.
• Podkreślaj osiągnięcia, nawet jeśli wydają się małe, i unikaj nazywania dziecka „leniwym” lub „mało zdolnym”.
• Współpracuj ściśle ze specjalistami, którzy się Tobą opiekują, postępując zgodnie z ich wskazówkami i powtarzając niektóre praktyki w domu. zalecane czynności.

Interwencja u młodzieży i dorosłych

W przypadku studenci uniwersyteccy i dorosłych, podejście to koncentruje się na:

• Praca nad strategiami efektywne czytanie i rozumienie dłuższych tekstów (zaznaczanie idei, korzystanie ze streszczeń, audiobooków itp.).
• Trenuj umiejętności w Planowanie i organizacja złożonych zadań.
• Używać intensywnie narzędzia technologiczne (czytniki ekranu, zaawansowane programy do sprawdzania pisowni, dyktowanie głosem).
• W miarę możliwości proś o adaptacje w środowisku akademickim i zawodowym: dodatkowy czas, alternatywne formaty oceny itp.

Obecnie postęp technologiczny może znacząco poprawić życie osób z dysleksją, zwłaszcza w okresie studiów i pracy zawodowej. Dostępne są dyktafony, które mogą być używane na zajęciach, okazjonalnie zastępujące robienie notatek, laptopy z zaawansowanymi funkcjami sprawdzania pisowni, audiobooki, platformy edukacyjne integrujące dźwięk i tekst, a także korepetycje i usługi specjalne oferowane przez wiele instytucji edukacyjnych w tych konkretnych przypadkach.

Gdy już dowiesz się wszystkiego na temat tego bardzo powszechnego problemu, zapraszamy do Zostaw swoją opinię lub doświadczenie Możesz omówić ten temat w sekcji komentarzy. Możesz również udostępnić ten artykuł w mediach społecznościowych, aby zwiększyć świadomość problemu, który dotyka tak wiele dzieci, nastolatków i dorosłych, i przypomnieć, że przy odpowiednim wsparciu dysleksja nie uniemożliwia pełnego rozwoju potencjału osobistego i akademickiego.